Ρωσία και Ισραήλ ζητούν επίσημα άμεσα γεωτρήσεις νότια της Κρήτης. Τεράστια κοιτάσματα που θα αλλάξουν το μέλλον μας.

Από Ιωάννη Μπαλτζώη
Μετά το ευχάριστο και ιστορικό ανακοινωθέν για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στο οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, που θα αλλάξει το μέλλον της Κύπρου προς το καλύτερο, θα πρέπει και η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί την ευκαιρεία που δημιουργείται στην περιοχή της κεντρικής και ανατολικής Μεσογείου. Και δεν αναφερόμαστε στο Αιγαίο, που δεν έχουν επιλυθεί όλα τα θεματα που αφορούν εμάς και τους κακούς μας γείτονες, αλλά για μια περιοχή που είναι καθαρά Ελληνική και δεν αναμένονται αντιδράσεις από τους νότιους γείτονές μας, την Λιβύη (αν είναι δυνατόν στην κατάσταση που βρίσκεται) και την Αίγυπτο, με παρεμφερή κατάσταση. Έχουμε αναφερθεί στο θέμα και στον θησαυρό που υπάρχει νότια της Κρήτης. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια κατάσταση που θα αλλάξει το μέλλον της χώρας μας για δύο γενεές και θα λύσει τα οικονομικά μας προβλήματα δια παντός. Και στην κυβέρνηση το σκέφτονται προκαλώντας μας το ερώτημα γιατί σκέφτονται. Ιδού πως έχει η κατάσταση:
Ρωσία και Ισραήλ, όπως αναφέρουν έγκυρες πηγές , ζήτησαν επίσημα από την κυβέρνηση Παπαδήμου να ξεκινήσουν γεωτρήσεις στην θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης εντοπισμού υδρογονανθράκων, χωρίς να περιμένουν τα χρονοβόρα αποτελέσματα των ερευνών του ΥΠΕΚΑ, αφού όπως ισχυρίζονται, "γνωρίζουν πολύ καλά που υπάρχει πετρέλαιο και φυσικό αέριο''. ''Δεν χρειαζόμαστε πρόσθετα στοιχεία για να ξεκινήσουν άμεσα οι έρευνες'' δηλώνουν Gazprom, Rosneft και η ισραηλινή Delek, αφού έχουν βεβαιωθεί για την ύπαρξη τεράστιων κοιτασμάτων και θεωρούν ότι από την στιγμή που αναλαμβάνουν αυτές το ρίσκο, δεν υπάρχει λόγος από την ελληνική κυβέρνηση να μην δώσει το πράσινο φως για να προχωρήσουν άμεσα σε δοκιμαστικές γεωτρήσεις.

Όπως χαρακτηριστικά είπε Ρώσος αξιωματούχος στο περιθώριο της συνεδρίασης της Mεικτής Eνεργειακής ελληνορωσικής Ομάδας Εργασίας που συνεδρίασε στις 12 Δεκεμβρίου, ''...δεν καταλαβαίνουμε τι κοστίζει να προχωρήσουμε με δικές μας δαπάνες σε άμεση γεώτρηση στα σημεία που εμείς θεωρούμε ότι υπάρχουν κοιτάσματα. Αν αποτύχουμε, δεν κοστίζει τίποτα, ίσα-ίσα που θα περιοριστούν οι προς έρευνα περιοχές. Αλλά αν πετύχουμε, εμείς θα έχουμε μερίδιο σε ένα ακόμα κοίτασμα από τα δεκάδες μεγάλα κοιτάσματα που αξιοποιούμε σε όλο τον πλανήτη. Οι Έλληνες όμως θα σωθείτε. Σε μερικούς μήνες μπορεί να σας αρπάξουν τα κοιτάσματα για πενταροδεκάρες. Αν μέχρι τον Μάρτιο βρεθούν αυτά που υπολογίζουμε, αλλάζουν πολλά πράγματα στην τύχη της Ελλάδας''.
Μάλιστα η πιο πάνω θέση, αποτυπώθηκε και στο επίσημο ανακοινωθέν του υπουργείου, με κομψό, βέβαια, τρόπο, όπου αναφέρθηκαν επί λέξει τα εξής για το θέμα της έναρξης γεωτρήσεων νότια της Κρήτης από την Ρωσία: ''Η ρωσική αντιπροσωπεία στάθηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην έρευνα υδρογονανθράκων σε χερσαίες και υπεράκτιες περιοχές της Ελλάδας, που προωθεί το ΥΠΕΚΑ''.
Η επιτροπή συνεδρίασε, την Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου. Το ΥΠΕΚΑ εκπροσωπήθηκε από τον Γενικό Γραμματέα Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Κώστα Μαθιουδάκη, ενώ τη ρωσική πλευρά εκπροσώπησε ο σύμβουλος του Υπουργού Ενέργειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας Kirill Gadzacev και σε κάποια φάση της συνεδρίασής της παραβρέθηκε και ο υφυπουργός ΠΕΚΑ αρμόδιος για θέματα Ενέργειας, Γιάννης Μανιάτης.
Μάλιστα δια της διπλωματικής οδού έχει υπάρξει από την Ρωσία η διαβεβαίωση στην Ελλάδα ότι ''...δεν έχετε να φοβάστε τίποτα και από κανέναν, αν υπάρξει κάποιος που παράνομα θέλει να διεκδικήσει μερίδιο από τον ορυκτό σας πλούτο», και εννοούσαν φυσικά την Τουρκία.
Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο βρίσκεται και η επιμονή του Ισραήλ, όπου η Delek δήλωσε ότι δεν θέλει τα αποτελέσματα των ερευνών και ξέρει που να κάνει τις γεωτρήσεις με 100% δική της επιβάρυνση σε ότι αφορά το κόστος πιθανής αποτυχίας. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, όλα τα στοιχεία που είχαν συγκεντρώσει οι Αμερικανοί και ειδικά η Υπηρεσία Φυσικών Πόρων, βρίσκονται στα χέρια της κυβέρνησης του Ισραήλ, ενώ έχουν διαβιβαστεί στη Delek, με αποτέλεσμα η εταιρεία να φαίνεται έτοιμη να προσχωρήσει σε επενδύσεις στην Ελλάδα θεωρώντας πως η επιτυχία είναι βέβαια.
Φαίνεται ότι ισχυροί παίκτες, και πρώτα οι ΗΠΑ (οι οποίες θεωρούν αυτονόητο ότι θα έχουν την εκμετάλλευση, μέσω των εταιρειών τους, των κοιτασμάτων αυτών ειδικά αν αφορούν πετρέλαιο) και κατά δεύτερον η Ε.Ε., θέλουν να καθυστερήσει η όλη διαδικασία. Εξ' ου και η στροφή 180 μοιρών του υφυπουργού Μανιάτη μέσα σε λίγες ημέρες. Ενώ εμμέσως είχε προαναγγείλει στην Ολομέλεια της Βουλής άμεση έναρξη γεωτρήσεων απαντώντας σε σχετική πρόσκληση του βουλευτή και υπεύθυνου του Τομέα Εξωτερικών της Ν.Δ. Πάνου Παναγιωτόπουλου, λίγες ημέρες μετά, σε Επιτροπή της Βουλής, μίλησε για ''διαδικασία χρόνων''. Δηλαδή η επιφύλαξη της κυβέρνησης είναι η ΕΕ και οι ΗΠΑ.
Γιατί τέτοια αγωνία για τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης; Σύμφωνα με τον ομότιμο καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης Α. Φώσκολο, η αξιολόγηση γεωλογικών, γεωχημικών και λοιπών γεωστοιχείων, που έχουν δημοσιευθεί κυρίως από ξένους επιστήμονες, μας υποδεικνύει την ύπαρξη μεγάλων αποθεμάτων υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης και ειδικότερα εντός της Μεσογειακής Ράχης, έκτασης περίπου 80.000 Km2, με μεγάλο μέρος της να βρίσκεται εντός της ελληνικής ΑΟΖ που έχει ήδη καθοριστεί από το υπουργείο ΠΕΚΑ. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Φώσκολος, από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Κρήτης, για 25 χρόνια θα προκύπτει κέρδος 1,2 δισ. ευρώ το χρόνο.
Τα δεδομένα αυτά μας κάνουν από την μια πλευρά να χοροπηδάμε από την χαρά μας, διότι όλα αυτά είναι σοβαρά και επίσημα και από την άλλη να προβληματιζόμαστε για την στάση της κυβέρνησής μας, που ασφαλώς η επιφύλαξή της, εκτιμούμε, δεν έχει να κάνει με την επιθυμία της να αξιοποιήσει τον θυσαυρό που κρύβουν στα σπλάχνα της οι αρχέγονες Ελληνικές θάλασσες, αλλά με τις πιέσεις και τα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην διεθνή οικονομική και σκακιέρα, από τους μεγάλους παίκτες. Ελπίζουμε ότι όλα αυτά να τελειώσουν γρήγορα και η Ελλάδα να ανακάμψει όχι μόνο οικονομικά, αλλά και γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά και να ανακτήσει την θέση που της αξίζει στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
http://www.analystsforchange.org/2011/12/blog-post_5286.html

Εκσυγχρονιστές του ΔΝΤ εναντίον … οπισθοδρομικής Οροθοδοξίας!

Ρώσοι σωτήρες, τούρκοι πράκτορες και Έλληνες ρασοφόροι

Εντάξει, δε χρειαζόμασταν τους Ρώσους να μας νουθετήσουν για κάτι τόσο σοβαρό.  Το βλέπουμε και μόνοι μας.  Πλέον ο διασυρμός του κράτους είναι αδιάλειπτος.  Τα χαστούκια πέφτουν βροχή.  Δεν είναι τυχαίο ότι λίγο πριν βαρέσουμε και επίσημα το κανόνι:

• Η Ευρώπη μας θέλει έξω από το ευρώ και οι σχετικές απαξιωτικές αναφορές πέφτουν βροχή, χωρίς πια κανένας να μπαίνει στον κόπο να διαψεύσει
• Οι Τούρκοι κυνικά ομολογούν ότι έκαψαν τα νησιά μας και εμείς προσπερνάμε με ένα διάβημα, λες και οι πυρκαγιές δεν άφησαν νεκρούς και χάος, λες και δεν πρόκειται για επίθεση κατά της χώρας, αλλά για τίποτα μειονοτικά καυγαδάκια
• Στο πρόσωπο του γέροντα Εφραίμ, η εξευρωπαϊσμένη Ελλάδα του ΔΝΤ και της Τρόικας αποφασίζει να ξεμπερδεύει με την οπισθοδρομική ορθοδοξία

Η ταπείνωση που νιώθει ο μέσος Έλληνας για τα παραπάνω,(εξαιρείται ο πολύπλοκος Μπιστο-ρεπουσο-αλαβανο μετα-Έλληνας , που ενδεχομένως αισθάνεται εθνική ανάταση), αγγίζει τα μη επιτρεπτά όρια.  Αν δε, συνδυαστεί με την περιρρέουσα οικονομική κατάσταση, είμαστε για μαζική μετανάστευση.
Γιατί βέβαια εδώ πρόκειται σαφέστατα για έναν συμβολισμό, όσο και αν μερικοί παπαγάλοι πιπιλίζουν την καραμέλα της ‘’ανεξάρτητης δικαιοσύνης’’ και της δήθεν ισότητας.
Ποια είναι τα σαθρά επιχειρήματα των πολέμιων του Βατοπεδίου;
Μας τα αναλύει με το γνωστό του στόμφο συν την απαραίτητη πάντα δόση λαϊκισμού το πρώτο βιολί του εθνικού διαπλεκόμενου εκσυγχρονισμού, ο φοβερός και τρομερός κ. Πρετεντέρης στα ‘’Νέα’’:
 ‘’Αν αφήσουμε στην άκρη την πολιτική του πλευρά, ήταν η οργανωμένη προσπάθεια μιας ομάδας ρασοφόρων να επιτύχουν την διεκπεραίωση ενός επιχειρηματικού σχεδίου με τη συνδρομή της Πολιτείας, ακόμη και εις βάρος των συμφερόντων της Πολιτείας.
Χρησιμοποιώντας ποικιλοτρόπως την επιρροή του ράσου και την τεκμαιρόμενη ανιδιοτέλεια της Εκκλησίας, προσπάθησαν πρώτα να εκμαιεύσουν ευνοϊκές αποφάσεις των δικαστηρίων στο ζήτημα της κυριότητας της λίμνης.
Κατάφεραν ύστερα να επιτύχουν την κυβερνητική ευμένεια στο ζήτημα των ανταλλαγών.
Εξασφάλισαν στη συνέχεια τη φιλική και ταχεία συνεργασία των κρατικών μηχανισμών για την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων που απέκτησαν.
 Και συνολικά διεκπεραίωσαν ένα επιχειρηματικό σχέδιο, το οποίο ουδείς άλλος Έλληνας θα μπορούσε να ολοκληρώσει τόσο εύκολα, τόσο ανεμπόδιστα και μέσα σε τόσο μικρό διάστημα.’’
 Τι μας λέει ο ποιητής;  Μας περιγράφει το fast track!  Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, οι διαχειριστές του μοναστηριακού fund κατηγορούνται ότι έτρεξαν γρήγορα τις διαδικασίες, κάτι που πασχίζει εδώ και δύο χρόνια να επιτύχει η κυβέρνηση με τη συνδρομή της Τρόικας και δεν μπορεί να τα καταφέρει.
Για το αν υπήρξε ζημία του δημοσίου κυκλοφορούν μόνο εικασίες.

Η ουσία όμως είναι αλλού:
Ακόμα και ένα παιδί του δημοτικού καταλαβαίνει ότι η προφυλάκιση του γέροντα είναι καταχρηστική.  Δε συντρέχουν οι λόγοι.  Κανένας δεν υποστηρίζει ότι ο γέροντας δεν είναι κατηγορούμενος και μάλιστα για τρία κακουργήματα (ο κακούργος!).   Ας δικαστεί και ας καταδικαστεί.  Η προφυλάκιση τι σκοπούς εξυπηρετεί;
Μήπως, μήπως λέω, θα κατευνάσει την επαναστατικότητα των προοδευτικών  αριστερούληδων της Κομοτηνής και θα δώσει μια ευκαιρία στον τοπικό πολιτικάντη, που όλως τυχαίως είναι και υφυπουργός δικαιοσύνης, να εμφανιστεί και πάλι στην εκλογική του περιφέρεια, χωρίς τον κίνδυνο ιπτάμενων γαλακτοκομικών;  Έρχονται και εκλογές.
Και βέβαια η κυβέρνηση δεν υπήρξε ποτέ όχι μόνο προνοητική, αλλά ούτε καν τυχερή στις αστοχίες της.  Γιατί την ώρα που ο πληγωμένος Έλληνας αρχίζει να υποψιάζεται για το αμερόληπτο της δικαιοσύνης, έχοντας στο μυαλό του κάτι Άκηδες και κάτι Τσουκάτους, έρχονται σαν βόμβα και οι παραιτήσεις δύο εισαγγελέων, με σαφέστατες αιχμές ως προς το παραπάνω θέμα.
Πραγματικά τα έχω χαμένα:
Γιατί σκέφτομαι, όταν η δικαιοσύνη πήρε  την απόφαση για την κυριότητα της λίμνης, δεν ήταν ανεξάρτητη, αλλά επηρεαζόταν από τη μονή Βατοπεδίου, που σύμφωνα με τα λεγόμενα του Πήγασου, θα πρέπει να έχει τη δύναμη δέκα Μπομπολαίων, πέντε Σαρκοζί και τριών Μπιλ Γκέιτς μαζί.   Όταν όμως η ίδια δικαιοσύνη αποφάσισε την προφυλάκιση του ηγουμένου, σαφώς είναι ανεξάρτητη.  Προφανώς καθάρισε στην πορεία και δεν το κατάλαβε κανένας,  άσε που ξαφνικά η επιρροή της μονής ατόνησε τόσο, που δεν κατάφερε να προστατέψει ούτε τον ίδιο τον ηγούμενό της, ο οποίος προαυλίζεται στον Κορυδαλλό, παρέα με το Μαζιώτη.  Τόση δύναμη αυτό το μοναστήρι…
Όταν η πολιτική ηγεσία, οι υπάλληλοι του κράτους καθώς και κάποιοι επιφανείς νομικοί έκλειναν το διφορούμενο deal με το μοναστήρι, οι μεν πολιτικοί ήταν παπαδοπαίδια, οι κρατικοί υπάλληλοι διεφθαρμένοι του κερατά και οι νομικοί σκουπίδια.  Όταν έρχεται κανένας εμίρης να κάνει κανένα μούφα – deal για τραπεζικές συγχωνεύσεις, Ελληνικό ή χρυσορυχεία, οι πολιτικοί σώζουν το έθνος, οι κρατικοί υπάλληλοι κάνουν fast track και οι νομικοί είναι γάτες.
Και βέβαια είναι λογικό από τη μία πλευρά να συντάσσονται οι πολέμιοι της εκκλησίας, οι άθεοι, οι προοδευτικοί άνθρωποι βρε παιδί μου, και ο ΣΥΡΙΖΑ να τρίβει τα χέρια του και ήδη να ονειρεύεται μια Ελλάδα απελευθερωμένη από τον αβάσταχτο ζυγό του ράσου.  Από την άλλη συντάσσονται υπέρμαχοι της παράδοσης,  άνθρωποι με έντονο θρησκευτικό συναίσθημα και αρχές διαφορετικού επιπέδου και προτεραιοτήτων από τους πρώτους, ακόμα και οι γνωστοί γραφικοί, είτε από την ακροδεξιά, είτε από τις φανατικές παραθρησκευτικές οργανώσεις. Δε θέλει και πολύ να γίνει το μπαμ.
Στη μέση, αποστασιοποιημένοι και τελικά αποσβολωμένοι, βρίσκονται νηφάλιοι πολίτες που ενδεχομένως δεν τους πολυενδιαφέρει το ζήτημα, δε χτυπά κάποιες ευαίσθητες χορδές τους και αναρωτιούνται:
Τι τις θέλατε βρε παιδιά χρονιάρες μέρες τις δικαστικές ταρζανιές;  Δε σας έφταναν όλα τα υπόλοιπα;  Ή μήπως τελικά εκεί στοχεύατε;
Και κλείνω με ένα ανέκδοτο από το χωριό του Δαναού:
Έκανε λέει στο χωριό συγκέντρωση διαμαρτυρίας το ΚΚΕ, για να φύγουν οι αμερικανικές βάσεις.  Καθότι ο συγκεκριμένος τόπος υπήρξε άντρο ανταρτών και κόκκινο για πολλά χρόνια, το μπλοκ ήταν στιβαρό και πολυπληθές και η συγκέντρωση είχε αυτό που λέμε παλμό.
Δυο μπαρμπάδες καθόταν στο καφενείο και σχολίαζαν.  Λέει ο ένας:
‘’Τι ρε τις βάσεις του θανάτου θα διώξετε, εδώ τόσα χρόνια δεν είστε ικανοί να διώξετε από το χωριό τα γρούνια του Βασίλα, που μας έχουν ζαλίσει στη βρώμα’’
Κακοφωνίξ
http://www.antinews.gr/2011/12/29/140822/

Αν ο Εφραίμ ήταν Μουφτής θα τον συλλάμβαναν;

Παραμονές λοιπόν της μεγαλύτερης γιορτής της Ορθοδοξίας, δηλαδή παραμονές των Χριστουγέννων, το Ελληνικό κράτος αποφάσισε ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να κινήσει τις διαδικασίες του. Βγήκε λοιπόν μια δικαστική απόφαση για την προφυλάκιση του Ηγούμενου (δεν ενδιαφέρει εδώ το ποιος είναι και πως λέγεται) της μεγαλύτερης ίσως Μονής της χώρας και ταυτόχρονα η Εκτελεστική Εξουσία έσπευσε παραμονή των Χριστουγέννων να εξασκήσει όλη τη νόμιμη βία της, προκειμένου να εκτελεστεί η προφυλάκιση. Υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Εφραίμ τις προηγούμενες ημέρες είχε επαφές στην Μόσχα με την κορυφή της εκεί Ορθόδοξης Εκκλησίας και με τον ίδιο τον Πούτιν και φυσικά επέστρεψε πίσω στη χώρα, εν μέσω διεξαγωγής της ποινικής του δίωξης.

Δεν είμαστε θρησκόληπτοι, ούτε διαθέτουμε στοιχεία υπέρ ή κατά του κ. Εφραίμ, ούτε στρεφόμαστε εναντίον κάποιας θρησκείας, αλλά αναρωτιόμαστε: Εάν ετύγχανε στη θέση του κ. Εφραίμ να ήταν κάποιος Μουφτής ή κάτι ανάλογο…. με το αξίωμα του Εφραίμ για τους μουσουλμάνους, θα έδειχνε η ελληνική πολιτεία τον ίδιο ζήλο και την αντίστοιχη γενναιότητα παραμονή του Ραμαζανιού; Κάτι μας λέει ότι δεν θα το αποτολμούσε.

Με άλλα λόγια, πιστεύουμε ότι θα έπρεπε οι δημόσιες αρχές να είναι λίγο πιο προσεκτικές σε σχέση με τον συμβολισμό που εκπέμπουν ορισμένες ενέργειές τους, όπως αυτή παραμονή της μεγαλύτερης γιορτής της Ορθοδοξίας, ενώ δεν εκπέμπουν άλλες σε σχέση με διώξεις πολιτικών προσώπων.

Όταν όμως μια θρησκεία έχει υποστεί μεγάλη διάβρωση στα μάτια των πιστών της (ανεξάρτητα του ποιος φταίει), τότε και η αντίστοιχη κοινωνική ομάδα ή ο αντίστοιχος λαός έχουν τελειώσει ιστορικά. Ας μην το ψάχνουμε άλλο…

http://kostasxan.blogspot.com/2011/12/blog-post_7655.html

Εκατομμύρια ευρώ σε λογαριασμούς κρατικών λειτουργών!! Στον Εφραίμ πόσα βρήκατε ρε καργιόλια;;;;;

Καταθέσεις εκατομμυρίων σε λογαριασμούς κρατικών λειτουργών «ψάρεψαν» οι ελεγκτές της δημόσιας διοίκησης.Αίσθηση προκάλεσε η περίπτωση ενός δικαστικού υπαλλήλου και μάλιστα χαμηλόβαθμου ο οποίος εμφανίζεται με καταθέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς που ξεπερνούν τα 7 εκατ. ευρώ!Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Mega, η ανακάλυψη ήρθε ύστερα από την άρση του τραπεζικού και φορολογικού απορρήτου και τον έλεγχο των «πόθεν έσχες» για 100 τουλάχιστον υπόπτους για υποθέσεις ύποπτων συναλλαγών.

Άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη του πρώην γενικού διευθυντής του ΥΠΕΧΩΔΕ που εμφανίζει στην κατοχή του ποσά αδικαιολόγητα ύψους 1,2 εκατ. ευρώ, ενός πρώην προϊσταμένου τεχνικών έργων της Νομαρχίας Κιλκίς με 1 εκατ. ευρώ, ενός προϊσταμένου της πολεοδομίας Κυκλάδων, ο οποίος βρέθηκε να κατέχει ένα εκατ. ευρώ και δέκα γιατρών του ΕΣΥ που βρέθηκαν με καταθέσεις απο 1 έως 2,5 εκατ ευρώ, ποσά που δεν δικαιολογούνται.

“Εφραίμ”, όπως “Πυρήνες της Φωτιάς” !!!

Δεν υπάρχει νόμος που να σου απαγορεύει να εκμεταλλευθείς τον μαλάκα

Έχω μια καταπληκτική επιχειρηματική ιδέα.  Βρήκα ένα σιτοχώραφο κοψοχρονιά στον κάμπο της Καρδίτσας και το αγόρασα αμέσως.  Σκέφτομαι να προτείνω στο δήμαρχο Θεσσαλονίκης, να το ανταλλάξουμε.  Να πάρει ο δήμος την οικοπεδάρα και να μου δώσει ένα παλιό στρατόπεδο στο κέντρο της πόλης, που ρημάζει.  Τελικά έκανα πίσω, γιατί έμαθα ότι θέλουν να προφυλακίσουν το γέροντα Εφραίμ.  Σκέφθηκα ότι αν προχωρήσω στην ανταλλαγή, κινδυνεύω να μπω φυλακή εγώ και όχι ο Μπουτάρης.
Ο γέροντας έχει απολογηθεί σεβόμενος τις διαδικασίες της πολύπαθης δικαιοσύνης, αυτής που ρεζιλεύεται με τον αγαπούλα και αυτής που έχει έξω ελεύθερους όλους τους τραπεζίτες, τον Άκη, ακόμα και τον Λαυρεντιάδη της Proton Bank.  Θα μπορούσε να είχε μείνει στο Βατοπέδι και να εξασκεί την ισχύ του.  Ο γέροντας περιμένει την εκδίκαση της υπόθεσής του, όπως κάθε άλλος πολίτης αυτής της χώρας και συνεργάζεται στωικά με τις αρχές.
Προφυλάκιση σημαίνει ότι:

• Ο κατηγορούμενος είναι ύποπτος φυγής στο εξωτερικό,
• Ότι είναι ύποπτος τέλεσης επικίνδυνων πράξεων,
• Ότι το κοινωνικό σύνολο θα αισθάνεται ασφαλέστερο, αν αυτός βρίσκεται έγκλειστος.
• Ή απλά μπορεί να σημαίνει ότι κάποιος τοπικιστής πολιτικός με εξουσία στο υπουργείο δικαιοσύνης, ο οποίος αρέσκεται να σπαταλάει τα λεφτά των φορολογουμένων σε ΜΚΟ της βαρύτητας ‘’φιλόπτωχες κυρίες Κομοτηνής’’, πιστεύει ότι με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλίσει κρίσιμα ψηφαλάκια στη δύσκολη εκλογική αναμέτρηση που πλησιάζει.

Από τα παραπάνω, ένας αντικειμενικός παρατηρητής θα συμπέρανε ότι:

• Ο γέροντας σκέφτεται σοβαρά να πετάξει τα ράσα και να καταφύγει στην Κούβα, σε αντίθεση με τον αγαπούλα ο οποίος σκόπευε να εκκλησιάζεται κάθε Κυριακή πρωί στη μητρόπολη,
• Ότι ο γέροντας είναι κάτι σαν τους πυρήνες της φωτιάς και τη συμμορία με τα καλάσνικοφ σε οικογενειακή συσκευασία, αντίθετα ο Άκης δεν πρόκειται να ξανακάνει αλχημείες με το πόθεν έσχες του,
• Ότι αυτή η προσωποποίηση του κακού επί της γης, όσο είναι έγκλειστος περιμένοντας τη δίκη του, θα βοηθήσει αποφασιστικά στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας, σε αντίθεση με το αφεντικό της Proton Bank, ο οποίος μεταμέλησε και γύρισε πίσω τα 50εκ. που καταχράστηκε.

Σε κανέναν δεν άρεσε η τροπή της εξέλιξης της υπόθεσης των ανταλλαγών, υπάρχουν όμως δύο εύλογες παρατηρήσεις:

1. Οι μονές του Αγίου Όρους, οργανισμοί οι οποίοι κατέχουν ειδικό βάρος στην ιστορική πορεία του ελληνικού έθνους, κοιτίδες πνευματισμού με ογκώδες διαχρονικό έργο, ζωντανά μουσεία της ελληνικής μεσαιωνικής συνέχειας, δικαιούνται να διαχειρίζονται την περιουσία τους, με τον τρόπο που θεωρούν προσφορότερο, ως μέσο για την επιβίωσή τους.
2. Αν υπάρχουν ενδείξεις ότι το ελληνικό δημόσιο κατά κάποιον τρόπο ζημιώθηκε από τη διαχείριση αυτή, βασικοί υπεύθυνοι είναι οι διαχειριστές της κρατικής περιουσίας και όχι οι διαχειριστές του μοναστηριακού fund που έκαναν τις προτάσεις τους.

Γιατί σύμφωνα και με τη διάσημη δήλωση του διαχειριστή του μεγαλύτερου fund στον κόσμο, ‘’δεν υπάρχει νόμος που να σου απαγορεύει να εκμεταλλευθείς τον μαλάκα’’.
Κοινώς, ο επιχειρηματίας (ιερατικός, τζογαδόρος, fund, καταριανός, μαφιόζος, κρατικός ή όπως αλλιώς θέλετε) κάνει μια πρόταση που θεωρεί συμφέρουσα.  Αν η άλλη πλευρά την αποδεχθεί, καλώς.  Αν όχι, πάλι καλώς, πάμε παρακάτω.
Δηλαδή, αν η τυφλή δικαιοσύνη μας επιθυμεί να βρει τους ενόχους της υπόθεσης των ανταλλαγών, καλό θα είναι να τους αναζητήσει ανάμεσα στους πολιτικούς εκείνους που είχαν την διαχείριση της δημόσιας περιουσίας και να αφήσει τους γέροντες του Αγίου Όρους στην ησυχία τους.
Γιατί έρχονται και άλλες δύσκολες μέρες, όπου πρόκειται να βγει στο σφυρί ελληνική δημόσια περιουσία αξίας 50 δις.  Και με τη φόρα που έχουν πάρει οι ανακριτές, μπορεί να συμβούν δύο στραβές:

1. 1.     Να μην μπορούμε να σταυρώσουμε αγοραστή, γιατί οι  νομικοί σύμβουλοι των επενδυτών θα επικαλούνται την υπόθεση Εφραίμ
2. Να προχωρήσουν με το καλό οι αγοραπωλησίες και μετά από δύο χρόνια, να εκδίδονται βροχή τα διεθνή εντάλματα σύλληψης  κατά παραγόντων όπως ο Άκερμαν της Deutsche Bank ή ο Μπιλ Γκέιτς της Microsoft.

Κλείνοντας θα συμβουλεύαμε τον αματέρ κ. Πεταλωτή, αν θέλει να μακροημερεύσει στην πολιτική, να ξεκινήσει εντατικά μαθήματα ελληνικής ιστορίας και Αγιορείτικης παράδοσης.  Για αρχή του συνιστούμε μια επίσκεψη στην

υπέροχη μονή Βατοπεδίου.

http://www.antinews.gr/2011/12/24/140142/

Κακοφωνίξ

Η πολυπολιτισμικότητα βούλιαξε...

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων
Το Χριστουγεννιάτικο κλίμα μού φέρνει στο μυαλό, αγαπητοί αναγνώστες, παιδικές αναμνήσεις από τη Θεσσαλονίκη. Θυμούμαι, λοιπόν, τη φάτνη και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο που εντυπωσίαζαν μικρούς και μεγάλους. Μάλιστα έμαθα ότι επί 99 χρόνια ελευθέρου βίου μετά την Τουρκοκρατία η πόλη του Αγίου Δημητρίου πάντα είχε σε περίοπτη θέση μία φάτνη με την Παναγία, το Θείο Βρέφος, τον Ιωσήφ και τους μάγους.
Φέτος όμως ο πολυπολιτισμικός δήμαρχος κ. Γιάννης Μπουτάρης αποφάσισε να μην υπάρξει φάτνη, προφανώς για να μη θιγούν οι Τούρκοι τουρίστες που θα έλθουν να επισκεφθούν το σπίτι του Κεμάλ. Αλλά και το κλασικό έλατο ενοχλούσε την αισθητική του μεταμοντέρνου δημάρχου. Όχι, μην νομίσετε ότι τήρησε την ελληνική παράδοση και στόλισε φωτεινό καραβάκι στην πλατεία Αριστοτέλους. Έκανε κάτι ρηξικέλευθο. Έβαλε μερικά φωτισμένα αντικείμενα αγνώστου ταυτότητος επάνω σε μία πλωτή σχεδία και τα έριξε στον Θερμαϊκό κόλπο. Αλλά ο κόλπος έκανε τα ... κόλπα του και η σχεδία βούλιαξε! Ο άνεμος Βαρδάρης δεν βλέπει με καλό μάτι τους νεωτερισμούς του Δημάρχου.
Μια ευχή θα κάνω λόγω της ημέρας και μία παράκληση θα απευθύνω προς τον -κατά τα άλλα συμπαθή- Δήμαρχο της γενέτειράς μου. Το 2012 που έρχεται σε λίγες ημέρες σηματοδοτεί τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και γενικότερα της Βορείου Ελλάδος (πλην Θράκης) κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Ελπίζω να μην υλοποιηθούν κάτι περίεργες απόψεις της δημοτικής αρχής, δηλαδή να φέρουμε Τούρκους και Σκοπιανούς για να συνεορτάσουν μαζί μας. Θυμίζω ότι στις 26 Οκτωβρίου 1912 ο Ελληνικός Στρατός, με Αρχιστράτηγο τον Διάδοχο Κωνσταντίνο και υπό τη στιβαρή Πρωθυπουργία του Ελευθερίου Βενιζέλου, εισήλθε θριαμβευτικά στη Θεσσαλονίκη, την ημέρα της εορτής του πολιούχου Αγίου Δημητρίου. Οι Οθωμανοί Τούρκοι ήσαν οι επί πέντε αιώνες κατακτητές που ηττήθηκαν, άρα δεν βλέπω σε τι θα εξυπηρετήσει η παρουσία Τούρκων επισήμων. Όσο δε για τους Σκοπιανούς ψευδομακεδόνες ήσαν την εποχή εκείνη ανύπαρκτοι και άγνωστοι σε ιστορικούς και πολιτικούς.
Το ορθόν είναι να κληθούν οι απόγονοι των αξιωματικών και των στρατιωτών που πολέμησαν στις μάχες των Βαλκανικών Πολέμων καθώς και οι εκπρόσωποι των τότε συμμάχων μας, των Σέρβων, των Μαυροβουνίων, των Βουλγάρων (για τον Α΄ Βαλκανικό) και των Ρουμάνων (για τον Β΄ Βαλκανικό). Κάθε άλλη ιδέα θα είναι παραφωνία.
Δεν βουλιάζουν, όμως, μόνο τα πολυπολιτισμικά «δέντρα». Βουλιάζει ολόκληρη η κοσμοθεωρία της πολυπολιτισμικότητας, η οποία ακολουθείται μετά φανατισμού από τους δύο δήθεν προοδευτικούς Δημάρχους, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Και οι δύο μεγάλες πόλεις μας έχουν αυξημένα ποσοστά εγκληματικότητας λόγω της ανεξέλεγκτης παράνομης μεταναστεύσεως. Στο όνομα του πολυπολιτισμού κάναμε τη χώρα μας ξέφραγο αμπέλι. Ο κ. Καμίνης τώρα διαμαρτύρεται για την ανασφάλεια που επικρατεί στην Αθήνα, ξεχνά όμως ότι ως Συνήγορος του Πολίτη ήταν οπαδός της άκριτης αποδοχής και υποδοχής των πάσης φύσεως αλλοδαπών. Έπαυσε το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ από τον Δημοτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό για να μη θίγονται οι αλλόθρησκοι και λησμονεί ότι τα δημοτικά τέλη τα πληρώνουν κυρίως οι ταλαίπωροι Ορθόδοξοι Έλληνες.
Ημέρες γιορτής και αγάπης είναι αυτές. Και αν γράφονται κάποια παράπονα τούτο γίνεται επειδή πιστεύω ότι κατά βάθος και οι δύο δήμαρχοι ενδιαφέρονται για τον τόπο. Τους παρακαλώ να εγκαταλείψουν την πολυπολιτισμικότητα, η οποία θεωρείται αποτυχημένη από τη Μέρκελ, τον Κάμερον και τον Σαρκοζί, και να μας αφήσουμε να εορτάζουμε Ελληνορθόδοξα τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Και να διατηρούμε την ελπίδα μας, διότι «Χριστός γεννάται, δοξάσατε»!
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Προφυλακιστέος ο Εφραίμ…

…ελεύθεροι οι συνεργάτες των Γερμανών βιαστών της πατρίδας, Τσουκάτος, Μαντέλης κλπ.
Καλή Λευτεριά στην πατρίδα.

http://olympia.gr/

Η δημογραφική κρίση προηγείται της οικονομικής.

Η δημογραφική κρίση στην Ελλάδα εκδηλώθηκε έντονα και τις δεκαετίες του ’60 και ’70, όπου υπήρξε μετανάστευση στο εξωτερικό.
Πιο συγκεκριμένα ξενιτεύτηκαν περίπου 850.000 έλληνες πολίτες ηλικίας 20-40 ετών, δηλ. στην πιο παραγωγική ηλικία τους. Από τότε συνεχίζεται ο δημογραφικός μαρασμός, αφού κανείς δεν φρόντισε ώστε να ανακοπεί αυτό το ρεύμα. Μάλιστα σήμερα έχουμε τα ακριβώς αντίθετα μέτρα.

Το 1961 είχαμε 150.716 γεννήσεις ενώ το 2010 όλες οι γεννήσεις στην Ελλάδα έφθασαν περίπου στις 100000, δηλ. μείωση 56%.

Την χρονιά που πέρασε δηλ. το 2010 ο ετήσιος μέσος όρος γεννητικότητας κατρακύλησε σε νούμερα όπως 0.9 ή 0.8. Αυτός είναι ο σωστός δείκτης και όχι 1,28 όπως συχνά λέγεται ή αφήνεται να εννοηθεί.

Και μάλιστα έχουμε και ένα ακόμη οικτρό ποιοτικό χαρακτηριστικό ότι δηλ. στις 100000 περίπου γεννήσεις το 2010 το 70% από αυτές είναι γεννήσεις Ελληνίδων, ενώ το 30% είναι γεννήσεις αλλοδαπών, με ότι συνεπάγεται αυτό στο μέλλον για την Ελληνική κοινωνία.

Και πάνε πολλά χρόνια πλέον όπου οι θάνατοι υπερβαίνουν τις γεννήσεις με άλλα λόγια οι κηδείες ξεπερνούν τις βαπτίσεις. Και παρόλα αυτά που δείχνουν τα νούμερα οι πολιτικοί εξακολουθούν το ίδιο βιολί.

Πρόσφατα ήρθαν τα νέα εξοντωτικά φορολογικά μέτρα εναντίων των οικογενειών και μάλιστα των πολυτέκνων. Την χρονιά που πέρασε (2010) το Υπ. Παιδείας με την κατάργηση των μετεγγραφών που έστειλε στον καιάδα όσες οικογένειες αδυνατούσαν να στηρίξουν 2 ή 3 σπίτια ταυτόχρονα. Ιδιαίτερα οι πολύτεκνες οικογένειες παλεύουν σήμερα με πενιχρά μέσα να σταθούν κυριολεκτικά στα πόδια τους.

Την ίδια ώρα, το παρακράτος θεριεύει. Οι μιζαδόροι παραμένουν ανέγγιχτοι. Οι ‘επενδυτές’ της Ελβετίας είναι ‘άγνωστοι’. Οι βουλευτές διεκδικούν 270.000 ευρώ αναδρομικά, έκαστος. Τα ασφαλιστικά ταμεία καταρρέουν. Οι offshore εταιρείες ζουν και βασιλεύουν και τον κόσμο κυριεύουν. Και η ελληνική οικογένεια οδηγείται σε απόγνωση και αφανισμό. Μαζί της και η Ελληνική κοινωνία. Η πείνα και η εξαθλίωση βρίσκεται πλέον στο κατώφλι μας. Και όλα αυτά να ξεκινούν από το δημογραφικό. Μετά ακολουθούν όλα τα άλλα. Τέτοια κατάντια. Μα τέτοια κατάντια. ΝΤΡΟΠΗ!

Καταγγελία – σοκ για απόλυση καθαριστριών του ΙΚΕΑ που ζήτησαν το επίδομα τριτέκνου.

Η καταγγελία έρχεται από το EpirusGate των Ιωαννίνων. Βλέπουμε για πολλοστή φορά το παιχνιδάκι των πολυεθνικών με τις εταιρείες καθαρισμού – δουλεμπορίου.

Η κρίση βεβαίως δεν είναι πρόσχημα. Οι γυναίκες είναι τρίτεκνες και ζήτησαν όπως ορίζει ο νόμος, το επίδομα.

Το ΙΚΕΑ είναι μία επιχείρηση που θησαύρισε τα προηγούμενα χρόνια, καταστρέφοντας τους Έλληνες βιοτέχνες επίπλων και όχι μόνο. Προφανώς, όταν θησαύριζε διαλύοντας τον παραγωγικό ιστό της χώρας, δεν έδινε Bonus στην εταιρεία καθαρισμού για να μοιράσει στις καθαρίστριες.

Τώρα, απολύονται.

Οι ευθύνες μας, είναι μεγαλύτερες από αυτές τις επιχείρησης όπως γράψαμε και εδώ:

Παντελής έλλειψη αυτοσεβασμού από τον Έλληνα καταναλωτή. Ντροπή και θλίψη.

Την ώρα που οι Πολιτικοί αυξάνουν τα εισοδήματα τους.....Mέρες του ’50 στην ελλάδα - Δεν έχει να ταΐσει τα παιδιά του και τα δίνει σε ίδρυμα !

Γροθιά στο στομάχι λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα είναι το δράμα που ζει ένας άνεργος πατέρας από την Πάτρα. Άνεργος εδώ και ένα χρόνο, δεν έχει να ζήσει την οικογένειά του. Και αποφάσισε να αποχωριστεί 4 μέλη της.

Θυμίζει τις δύσκολες μέρες του ’50, όταν οι γονείς αναγκάζονταν με πόνο ψυχής να αποχωριστούν τα ίδια τα παιδιά τους, μόνο και μόνο για να τους εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή, ένα πιάτο φαγητό και ρούχα.

Το ίδιο συμβαίνει τώρα, 60 χρόνια μετά, στην Ελλάδα του 2011. Ένας 45χρονος πολύτεκνος πατέρας έμεινε χωρίς δουλειά όταν η σύμβαση του, ως υπάλληλος σε εταιρία σεκιούριτι, έληξε, γράφει η Espresso. Έψαξε, αλλά δουλειά δε μπόρεσε να βρει. Και τώρα η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Η οικογένεια του Δημήτρη Γασπαρινάτου ζει σε ένα δωμάτιο χωρίς φαγητό, νερό, ρούχα.

Από τη στενοχώρια του, η γυναίκα του λύγισε και δε μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Τα 10 παιδιά του, πεινάνε κι εκείνος πήρε την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του: να δώσει τα τέσσερα μικρότερα παιδιά του σε ίδρυμα.

«Βρισκόμαστε σε άθλια κατάσταση. Τα παιδιά μου τα δίνω για να έχουν μια καλύτερη ζωή. Δεν είμαι τεμπέλης. Το ψυγείο είναι άδειο κι όταν τα βλέπω να κλαίνε από την πείνα, θέλω να πεθάνω», δηλώνει στην Espresso ο 45χρονος πατέρας.

Μέσα στην απελπισία του, χτύπησε την πόρτα του Δήμου Πατρέων και υπήρξε κινητοποίηση, ενώ η πρόεδρος της ανατολικής δημοτικής κοινότητας του δήμου, Κανέλλα Σολωμού κατάφερε να ξεπεραστούν οι γραφειοκρατικές δυσκολίες και τις επόμενες μέρες τέσσερα από τα παιδιά της οικογένειας, ο Ευθύμης (10 ετών), η Αριστέα (8 ετών), ο Νικόλας (7 ετών) και ο Ανδρέας (6 ετών), θα μεταφέρουν στο ίδρυμα «Σωτήρ» της Κεφαλλονιάς.

Ο Paul Wright στους Financial Times: "Χρυσωρυχείο η Ελλάδα σε Μακεδονία και Θράκη"

Συνέντευξη έδωσε στους Financial Times έδωσε o Paul Wright, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Καναδικής εταιρίας "Eldorado Gold" που έχει πάρει άδεια από το Ελληνικό κράτος για την εξόρυξη χρυσού στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής. Η παραγωγή εκτιμάται σε 350 χιλιάδες ουγγιές ετησίως από το 2015 όμως που εκτιμάται ότι θα τεθούν σε πλήρη λειτουργία.

Η ίδια εταιρία περιμένει άδεια για να λειτουργήσει ένα άλλο ορυχείο χρυσού στο Πέραμα της Θράκης με δυνατότητα παραγωγής 150 χιλιάδες ουγγιές ετησίως, αναφέρουν οι Financial Times. "Η ύπαρξη χρυσού στις συγκεκριμένες περιοχές και η επένδυση της Eldorado θα δώσουν οικονομική ανάσα στη χώρα μας και θα "σπάσουν" τον αρνητικό κύκλο λιτότητας ανοίγοντας νέες θέσεις εργασίας" τόνισε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Eldorado Gold, Paul Wright.

Διαβάστε περισσότερα...

Σε ερώτηση σχετικά με το πως η εταιρία του μπορεί να ξεπεράσει την αξεπέραστη γραφειοκρατία δήλωσε ότι οι άνθρωποι της Eldorado Gold είναι συνηθισμένοι σε τέτοιες καταστάσεις.

Σίγουρα, ο χρυσός στις περιοχές Μακεδονίας και Θράκης δεν ανακαλύφθηκε σήμερα, ωστόσο σήμερα κάποιοι αποφάσισαν να παραδεχτούν την ύπαρξή του, με ότι αυτό συνεπάγεται... 

GEOPOLITICS & DAILY NEWS

Θα «σκάσει» η Ανατολική Ευρώπη;;;

Του Γιώργου Δελαστίκ

Συναγερμός σήμανε στα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όταν στις 21 Νοεμβρίου η κεντρική τράπεζα της Αυστρίας ζήτησε από τις αυστριακές τράπεζες να μειώσουν τη χορήγηση δανείων σε πελάτες από τις πρώην χώρες του αλήστου μνήμης «υπαρκτού σοσιαλισμού», όπου οι αυστριακές τράπεζες παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη χρηματοδότηση των τοπικών οικονομιών. Ο πρώτος που αντέδρασε ήταν....

ο πρόεδρος της Ρουμανίας Τραϊάν Μπασέσκου. «Εχετε συσσωρεύσει τεράστια κέρδη στη Ρουμανία ανάμεσα στο έτος 2000 και το έτος 2009. Αν σταματήσετε να χρηματοδοτείτε τη ρουμανική οικονομία σε αυτή την περίοδο κρίσης, θα το θεωρήσουμε ως έλλειψη έντιμου παιχνιδιού», δήλωσε χωρίς περιστροφές απευθυνόμενος στις αυστριακές τράπεζες. «Θέλω να πιστεύω ότι αυτή η ανακοίνωση περιορισμού της ροής κεφαλαίων προς τις χώρες εκτός Ευρωζώνης είναι μια παρεξήγηση», πρόσθεσε.

Ο πανικός και ο εκνευρισμός του Μπασέσκου είναι ευεξήγητος: ποσοστό μεγαλύτερο του 75% (!) του ρουμανικού τραπεζικού συστήματος βρίσκεται στα χέρια ξένων τραπεζών, κυρίως δυτικοευρωπαϊκών και πρωτίστως αυστριακών, με επικεφαλής την Ερστε Μπανκ και δεύτερη την επίσης αυστριακή Ραϊφάιζεν Μπανκ. Αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός ότι η Ρουμανία έχει τεθεί από τον Μάρτιο του 2009 από την ΕΕ και το ΔΝΤ σε καθεστώς Μνημονίου για να πάρει ένα δάνειο ύψους 25 δισεκατομμυρίων ευρώ, με αποτέλεσμα να έχει απολύσει μέχρι τώρα 200.000 δημόσιους υπαλλήλους και να πρέπει να απολύσει άλλες 100.000 μέχρι το καλοκαίρι του 2012, μέσα στο επόμενο εξάμηνο, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι η χώρα απειλείται με κοινωνική έκρηξη, αν κοπεί και η χρηματοδότηση από τις τράπεζες προς τις επιχειρήσεις. Δεν ανησύχησαν μόνο οι Ρουμάνοι. Ο Κριστόφ Πιστρασκίεβιτς, πρόεδρος της Ενωσης Τραπεζών της Πολωνίας, ζήτησε δημοσίως μια επανέκδοση της Πρωτοβουλίας της Βιέννης του 2008. Τότε, στο ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, είχαν αναλάβει οικειοθελώς οι δυτικοευρωπαϊκές τράπεζες την υποχρέωση να μην αποσύρουν κεφάλαια καθόλου από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Ετσι γλίτωσαν οι χώρες αυτές την οικονομική κατάρρευση.

Τα δύο τρίτα του πολωνικού τραπεζικού συστήματος βρίσκονται επίσης στα χέρια ξένων, οπότε και η πολωνική οικονομία θα απειληθεί με κατάρρευση, αν οι δυτικοευρωπαϊκές τράπεζες πάψουν να τη χρηματοδοτούν με δάνεια. «Πολλές από τις ξένες τράπεζες αναζητούν αγωνιωδώς κεφάλαια. Μπορεί να υποχρεωθούν να μη δανείζουν πλέον χρήματα στην Πολωνία, αλλά να κρατήσουν τα κεφάλαιά τους στη βάση τους, στη χώρα τους», γράφει χαρακτηριστικά η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» και συνεχίζει την ανάλυσή της: «Τότε θα μπορούσε η Ανατολική Ευρώπη να περιέλθει ως πρώτη περιοχή σε κατάσταση στενότητας δανείων. Δεν θα μπορούσαν όμως σε αυτή την περίπτωση οι επιχειρήσεις να επενδύουν. Αν μάλιστα έπεφτε κάποια τράπεζα σε κατάσταση έλλειψης ρευστότητας, θα μπορούσαν να ακολουθήσουν και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στο πλαίσιο φαινομένου ντόμινο. Πάντως για την ώρα δεν υπήρξαν σοβαρά φαινόμενα αυτού του είδους, καθώς η κυβέρνηση της Λιθουανίας άφησε στα τέλη Νοεμβρίου να χρεοκοπήσει η Σνόρας, η τέταρτη σε μέγεθος τράπεζα της χώρας».

Η αλήθεια είναι ότι σε περίπτωση που όντως αναγκαστούν οι δυτικοευρωπαϊκές τράπεζες να περιορίσουν δραστικά την έκθεσή τους στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, δεν θα μείνει τίποτα όρθιο. Σαν να μην έφτανε το γεγονός ότι το εγχώριο τραπεζικό κεφάλαιο είναι σχεδόν ανύπαρκτο, αφού όπως είπαμε το 70% ώς 80% του τραπεζικού τους συστήματος ελέγχεται από Δυτικοευρωπαίους, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης θα χάσουν ακόμη και τα σπίτια τους!

Ο λόγος είναι ότι πάμπολλα στεγαστικά δάνεια συνάπτονται όχι στο τοπικό νόμισμα, αλλά σε ευρώ ή σε ελβετικά φράγκα, επειδή έχουν έτσι πολύ χαμηλότερα επιτόκια. Ετσι π.χ. το 70% των στεγαστικών δανείων στην Ουγγαρία ή το 60% των στεγαστικών που συνήφθησαν φέτος από την Ντόιτσε Μπανκ στην Πολωνία είναι σε ξένο νόμισμα. Αν όμως λάβει κανείς υπόψη του ότι για παράδειγμα το πολωνικό ζλότι από την 1η Ιουλίου μέχρι σήμερα έχει υποτιμηθεί 11% έναντι του ευρώ ή 20% έναντι του ιαπωνικού γιεν, αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες που αναφύονται για τους Πολωνούς οφειλέτες προκειμένου να φανούν συνεπείς στην αποπληρωμή των δανείων τους.

Ετσι και οδηγηθεί επιπλέον η χώρα τους σε δανειακή ασφυξία, θα γίνει κόλαση...

Φτώχεια
Υπάρχουν χάρη στο έλεος της Δύσης

Αδύναμες πολύ περισσότερο από όσο φαντάζεται κανείς είναι οι οικονομίες των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που έχουν ενταχθεί στην ΕΕ. Πολύ πιο φτωχές είναι οι χώρες αυτές από την Ελλάδα. Ακόμη και η «μνημονιακή» Ελλάδα του 2010 φαντάζει... ζάπλουτη απέναντί τους, όσο και αν η δημοσιονομική τους κατάσταση δείχνει σύμφωνη με τους κανόνες των Βρυξελλών. Το ελληνικό κατά κεφαλήν ετήσιο ΑΕΠ για το 2010 π.χ. ήταν 18.800 ευρώ, αλλά μόνο 12.600 ευρώ για την Τσεχία ή 8.900 ευρώ για την Ουγγαρία και 8.500 ευρώ για την Πολωνία - για να μην αναφερθούμε στα μόλις 5.200 ευρώ της Ρουμανίας! Οχι τίποτε άλλο, αλλά για να έχουμε αίσθηση τι χώρες εκπροσωπούν κάποιοι Ανατολικοευρωπαίοι πολιτικοί που κάνουν κριτική στην Ελλάδα...

Από:  ethnos.gr

Μποϊκοτάζ στα γερμανικά προϊόντα

Σε μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων ως μέσο πίεσης προς τη Γερμανία να καταβάλει στη χώρα μας τις οφειλόμενες από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποζημιώσεις καλεί τον ελληνικό λαό το Εθνικό Συμβούλιο για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών.

Μ. Γλέζος: Μέσο πίεσης και όχι αντεκδίκησης

Αναλύοντας χθες την πρωτοβουλία ο επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου και πιο ένθερμος υποστηρικτής της υπόθεσης, Μανώλης Γλέζος, τόνισε ότι δεν πρόκειται για πράξη αντεκδίκησης σε βάρος του γερμανικού λαού, αλλά για αποκατάσταση της δικαιοσύνης και της ηθικής τάξης για όσα δεινά υπέστη ο ελληνικός λαός τα μαύρα χρόνια της Κατοχής.

Υπενθύμισε μάλιστα ότι ήδη από το 1995 είχε προτείνει μιλώντας στο Αννόβερο της Γερμανίας η εκπλήρωση της υποχρέωσης της Γερμανίας να γίνει με εναλλακτικούς τρόπους, όπως, για παράδειγμα, να αναλάβει το γερμανικό Δημόσιο να πληρώνει για ένα χρονικό διάστημα για όσα δημόσια έργα αναλαμβάνουν γερμανικές εταιρείες στην Ελλάδα ή να αναπτυχθεί εκπαιδευτικό πρόγραμμα μέσω του οποίου τα Ελληνόπουλα να σπουδάζουν δωρεάν στη Γερμανία και Έλληνες επιστήμονες να κάνουν δωρεάν τα μεταπτυχιακά τους.

Οι γερμανικές οφειλές σήμερα μαζί με τους νόμιμους τόκους αγγίζουν το ιλιγγιώδες ποσό του ενός τρις ευρώ και αναλύονται σε 108 δισ. ευρώ για την ολική καταστροφή της οικονομίας της χώρας και 54 δισ. για το αναγκαστικό δάνειο που έδωσε η Ελλάδα στους Γερμανούς κατακτητές. Στα οικονομικά μεγέθη ασφαλώς και δεν συμπεριλαμβάνονται οι περίπου 500.000 άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια του πολέμου σε μία χώρα που εκείνη την εποχή ο πληθυσμός της ήταν 7,3 εκατομμύρια...

Τις επόμενες ημέρες το Εθνικό Συμβούλιο θα έχει επαφές με τις αντιστασιακές οργανώσεις και το δίκτυο μαρτυρικών πόλεων προκειμένου να συντονίσουν τη δράση τους για διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων σε καίρια σημεία όπως σταθμοί μετρό και διοδίων, είσοδοι πολυκαταστημάτων κ.ά. και διαβήματα σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προκειμένου να πολλαπλασιαστούν οι αποδέκτες του μηνύματος.
ΕΙΡ. ΛΑΖ.-http://www.avgi.gr

Θα μάθουμε κάτι σημαντικό για τη Θράκη αύριο;

Ο πρόεδρος της καναδικής εταιρείας Eldorado Gold Corporation, Paul Wright, θα δώσει συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα το μεσημέρι σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, στην οποία επισήμως καλεί για ενημέρωση για "το νέο αναπτυξιακό σχέδιο της Eldorado Gold Corporation στην Ελλάδα".



Ανεπισήμως όμως, κύκλοι της εταιρείας διαρρέουν ότι στη συνέντευξη θα γίνει "μία σημαντική ανακοίνωση", κάτι που δημιουργεί... προσδοκίες για εύρεση κοιτασμάτων χρυσού στη χώρα μας και ειδικά στη Θράκη!



Σημειώνεται ότι πρόκειται για διεθνή εταιρεία χρυσού με μεταλλευτικές εγκαταστάσεις σε Κίνα, Βραζιλία και Τουρκία. Εδρεύει στο Βανκούβερ του Καναδά, και είναι μέτοχος 100% της εταιρείας "Χρυσωρυχεία Θράκης".



Μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων της (έρευνα και ανάπτυξη νέων κοιτασμάτων ανά τον κόσμο) λειτουργεί με εξαιρετική επιτυχία και απόλυτη ασφάλεια 5 σημαντικά μεταλλεία χρυσού: 3 στην Κίνα, 2 στην Τουρκία και ένα μεταλλείο σιδήρου στη Βραζιλία.



Η προβλεπόμενη ετήσια παραγωγή για το 2012 αναμένεται να φτάσει τις 750.000 ουγκιές χρυσού. Εκτός από τη λειτουργία των παραπάνω μεταλλείων, η Eldorado Gold Corporation κατασκευάζει άλλο ένα μεταλλείο χρυσού στην Κίνα και αναπτύσσει δύο έργα χρυσού στη Βραζιλία και στην Ελλάδα.



Η εταιρεία έχει κατασκευάσει και λειτουργεί μεταλλεία ανά τον κόσμο, τα οποία έχουν κερδίσει πολλά βραβεία για την περιβαλλοντική τους συμβατότητα και τις υψηλές περιβαλλοντικές τους προδιαγραφές.

ΚΑΥΣΗ ΝΕΚΡΩΝ:Ο Πολυπολιτισμικός Δήμαρχος Μεσογαίας έχει δει ποτέ Αγιατολάδες; Ολη η Αλήθεια…

netakias.wordpress.com

Ο Πολυπολιτισμικός δήμαρχος του Μαρκοπούλου-Μεσογαίας κ.Μεθενίτης ανεξάρτητος μεν, αλλά φίλος της…Ντόρας και το Δημοτικό συμβούλιο, αποφάσισαν να κάνουν αποτεφρωτήριο νεκρών στον Δήμο τους.

Μέχρι εδώ δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ειναι νόμος τους κράτους, όποιος θέλει μπορεί να επιλέξει τον τρόπο που θα ταφεί.

Ξαφνικά και χωρίς λόγο στην “Απόφαση του Δήμου Μαρκοπούλου Μεσογαίας για κατασκευή Κέντρου Αποτέφρωσης Νεκρών και Οστών” προσθέτει την ακόλουθη παράγραφο :

Η εμπειρία από ομόδοξες χώρες, αλλά και κράτη όπου το Ορθόδοξο στοιχείο έχει έντονη παρουσία, πιστοποιεί ότι η αποτέφρωση είναι συμβατή με την Ορθόδοξη παράδοση, καθώς οι τοπικές Εκκλησίες τηρούν το τελετουργικό της Εξοδίου Ακολουθίας, πριν την καύση του νεκρού. Η επιλογή της αποτέφρωσης δεν πηγάζει από την απόρριψη ή παράβλεψη της σημασίας της Χριστιανικής ταφής και του (Κτιστού) ανθρώπινου σώματος και σίγουρα δεν είναι μια πράξη μηδενιστική!

Μα από πότε ένα δημοτικό συμβούλιο κάνει ερμηνίες πίστεως οποιασδήποτε θρησκείας; Ισως θα έπρεπε να κάνει και μια ανάλυση για τους Μουσουλμάνους Αδελφούς μας ή τους Χάρε Κρίσνα ή τους Ταοϊστές.
Τελικά ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος απήντησε πολύ λογικά με εγκύλιο :

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ δημιουργία τέτοιων χώρων ἔχει πλέον νομοθετικὰ ἀποφασισθεῖ καὶ ρυθμισθεῖ, ὁπότε περιττεύει κάθε πρωτοβουλία παρεμπόδισης ἢ καὶ δημόσιας κριτικῆς τέτοιων ἀποφάσεων, ἰδίως ὅταν αὐτὲς ἐκφράζονται ἀπὸ ἐκλεγμένα ὄργανα. Σὲ τελικὴ ἀνάλυση, ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος νὰ πράξει κατὰ συνείδηση καὶ ἐπιλογή. Ἡ ἐλευθερία εἶναι ἀναφαίρετο δικαίωμα.
Κατόπιν τούτου, ἀρχικὴ σκέψη μας ἦταν μᾶλλον νὰ σιωπήσουμε, παρὰ τὸ ὅτι ἡ ἐπιδειχθεῖσα σπουδὴ ἀπὸ τὸν Δῆμο Μαρκοπούλου, μάλιστα πρὶν ἀπὸ ἄλλους μεγάλους Δήμους, ὅπως τουλάχιστον τῆς Ἀθήνας καὶ τοῦ Πειραιᾶ, μὲ τὴν πρόφαση τῆς ἐπείγουσας ἀνάγκης ἢ τῆς ὑποδειγματικῆς εὐαισθησίας, ἀφήνει πολλὰ ἐρωτηματικὰ γιὰ τὰ κίνητρα τῆς ἀποφάσεως καὶ ἐνδεχομένως τὴν ἀποτελεσματικότητά της.
Μὲ μεγάλη μας ὅμως ἔκπληξη εἴδαμε ὅτι ἡ Δημοτικὴ Ἀρχή, ποὺ πιστεύουμε νὰ μὴν ἀμφισβητεῖ τοὺς διακριτοὺς ρόλους τῆς Ἐκκλησίας καὶ πολιτείας, ἐντελῶς αὐθαίρετα, ἐπειδὴ προφανῶς πιστεύει ὅτι τὸ ὅλο θέμα σαφῶς ἀφορᾶ καὶ τὴν Ἐκκλησία, στὸ ἀνακοινωθὲν ποὺ ἐξέδωσε ἐξηγεῖ τὸ ποιὰ εἶναι ἡ ἄποψη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἔχουμε τὴν ἐντύπωση ὅτι ὅπως ὁ Ἐπίσκοπος δὲν εἶναι ἁρμόδιος νὰ μᾶς πληροφορήσει περὶ τῶν ἀρχῶν λειτουργίας τῆς τοπικῆς αὐτοδιοίκησης, κατὰ ἀνάλογο τρόπο καὶ ἡ ὅποια δημοτικὴ ἀρχὴ δὲν εἶναι ἁρμόδια νὰ μᾶς ἀναλύσει τὴν Ὀρθόδοξη διδασκαλία γιὰ τὴν ἀποτέφρωση τῶν νεκρῶν σωμάτων. Ἂν δὲν ὑπῆρχε σπουδή, καὶ μὲ δεδομένη τὴν καλὴ διάθεση, θὰ μποροῦσαν πρὶν ἀποφασίσουν οἱ Δημοτικοί μας ἄρχοντες –ἀφοῦ μάλιστα ἤθελαν νὰ λάβουν, ὅπως φαίνεται, ὑπόψη τους τὴν ἄποψη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας- νὰ ἀπευθύνονταν στὸν τοπικὸ Ἐπίσκοπο ἢ νὰ συμβουλεύονταν τοὺς Ἱερεῖς τοῦ Μαρκοπούλου ἢ ἀκόμη καὶ νὰ ρωτοῦσαν τὴν Ἱερὰ Σύνοδο. Δυστυχῶς, αὐτὸ δὲν ἔγινε τότε ποὺ ἔπρεπε. Γι’ αὐτὸ κι ἐμεῖς ὀφειλετικῶς ἐπιχειροῦμε τώρα νὰ ἐνημερώσουμε τὸν πιστό μας λαό.
Ἡ ἐπίσημη θέση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπως διατυπώθηκε μὲ ἀπόφαση τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας της εἶναι κάθετα ἀντίθετη μὲ τὴν πρακτικὴ τῆς καύσης τοῦ σώματος: «ἡ Ἐκκλησία ἀπορρίπτει τὴν καῦσιν τῶν νεκρῶν ὡς θεσμὸν ἀπάδοντα πρὸς τὴν παράδοσιν Αὐτῆς» (Ἐγκύκλιος ὑπ’ ἀριθμ. 2734 τοῦ 2002). Μάλιστα ἡ τελευταία ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας, στὴν Συνεδρία τῆς 12ης Μαΐου 2010, λέγει: «Γιά τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει καὶ συνιστᾶ ὡς μοναδικὸ τρόπο ἀποσυνθέσεως τοῦ νεκροῦ σώματος τὴν ταφὴ σύμφωνα μὲ τὴν ἁγία Διδασκαλία Της καὶ τὴν ἀπό αἰώνων Παράδοσή Της». Κατόπιν τούτου, ἡ τέλεση τῆς ἐξοδίου ἀκολουθίας γιὰ ὅσους ἀποφασίζουν προηγουμένως νὰ ἀποτεφρωθοῦν εἶναι προβληματική. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀσφαλῶς δὲν ἔχει λόγο γιὰ τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ἑτεροθρήσκους καὶ φυσικὰ δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιμείνει γι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι εἴτε ἐπιλέγουν τὴν πολιτικὴ κηδεία εἴτε δέχονται νὰ φύγουν χωρὶς ἐκκλησιαστικὴ ἱεροπραξία. Ἀντιλαμβάνεται ὅμως κανεὶς τὸ πρόβλημα ποὺ θὰ δημιουργηθεῖ στὶς περιπτώσεις ποὺ κάποιοι ζητοῦν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία νὰ παραβεῖ τὶς ἀρχὲς καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ πράξη της. Οὔτε τὶς ἀκολουθίες μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε οὔτε φυσικὰ τὴν παράδοση καὶ τὴν πίστη μας νὰ ἀλλοιώσουμε.

Σε απλά Ελληνικά όποιος θέλει να ταφεί με τον Ορθοδοξο τρόπο θα πρέπει να ακολουθήσει την Ορθοδοξη παράδοση και κανόνες, όποιος δεν θέλει είναι ελεύθερος να το κάνει.
Τι ποιο απλό;
ο Δήμαρχος απάντησε
“Μόνο οι αγιατολάδες ή οι μουλάδες σε θεοκρατικές κοινωνίες έχουν αποφασιστικό λόγο επι των δικαιωμάτων των πολιτών”,
Μα απαγόρευσε σε κανέναν ο Μητροπολίτης να καεί ; ; ;
Τότε κι έγω θα ήμουν με τον Δήμαρχο, αλλά δεν είπε τίποτα τέτοιο ο Μητροπολίτης Νικόλαος!
Οι “προοδευτικοί” κι οι “πολυπολιτισμικοί” βρήκαν ευκαιρία να κατηγορήσουν τον Μητροπολίτη για “αφορισμούς” και “επιθετική” στάση και φυσικά για Αγιατολάδες!
Μάλλον δεν έχουν δει Αγιατολάδες ή δεν έχουν κατέβει στο κέντρο της Αθήνας.
Μάλλον είχαν τους Χαρακτηρισμούς έτοιμους από την αρχή, ο,τι και να απαντήσει κάποιος θα τον πουν Αγιατολά, εκτός αν δηλώσει Πολυπιλιτισμικός και κάνει περιτομή όπως εκκατομύρια “πολιτισμένοι” Ταλιμπάν.
Πρέπει να σεβόμαστε ΟΛΟΥΣ τους πολιτισμούς Κινέζικο, Ινδικό, Πακιστανικό, αλλά όχι τον Ελληνικό.
Οι κλειτοριδεκτομές, οι περιτομές, όχι στο αλκοολ, όχι στο χοιρινό, είναι σεβαστά, ό,τι αφορά τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ είναι….του Αγιατολά!
netakias.neta.sketa
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ

• Απόφαση του Δήμου Μαρκοπούλου Μεσογαίας
• Έγκύκλιος Ιεράς Μητοπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

Σοκ για το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: Εξτρεμιστές καταστρέφουν σταυρούς στη μονή Προδρόμου

Τραγικές στιγμές περνάει το  πατριαρχείο Ιεροσολύμων τις τελευταίες ώρες. Από χθές το βράδυ 13 εξτρεμιστές εβραίοι μπήκαν στο μοναστήρι του Προδρόμου, στον Ιορδάνη ποταμό που βρίσκεται στην Ιεριχώ και κατέστρεψαν εικόνες και σταυρούς .

Βεβήλωναν ότι έβρισκαν μπροστά τους με αποτέλεσμα να ειδοποιηθούν οι αρχές και να μεταβούν στην περιοχή για να εκτιμήσουν τις ζημιές. Στην περιοχή έφτασε αμέσως και ο πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μαζί με τον Μητροπολίτη Καπιτωλιάδος Ησύχιο και τη συνοδεία του. Αμέσως μετά έφτασε και ο έλληνας πρόξενος  για να αντικρίσει καμμένη την ελληνική σημαία και κατεστραμμένες εικόνες και σταυρούς.

Η νέα ομάδα εβραίων εξτρεμιστών όπως ονομάζεται έχει συλληφθεί και ανακρίνεται αυτή την ώρα.
Η πραγματικότητα των γεγονότων αυτών κρύβεται καλά πίσω από συμφέροντα που σίγουρα δεν ευνοούν το ελληνορθόδοξο πατριαρχείο.

Για το  συγκεκριμμένο μοναστήρι το οποίο  χτυπήθηκε από τους εξτρεμιστές υπήρξαν πολλές εξελίξεις τον τελευταίο καιρό.

Μέχρι πρόσφατα η είσοδος  απαγορευόταν για το μοναστήρι του Προδρόμου που βρίσκεται στον Ιορδάνη ποταμό δηλαδή εκεί που βαφτίστηκε ο Ιησούς . Οι προσκυνητές και οι επισκέπτες αλλά και η αγιοταφική αδελφότητα είχε δικαίωμα να μπει στην περιοχή μόνο μια φορά τον χρόνο στα Θεοφάνεια.

Τον τελευταίο καιρό οι Εβραίοι επέτρεψαν  την καθημερινή είσοδο στην περιοχή από το πρωί ως το απόγευμα. Έτσι κατά χιλιάδες  οι επισκέπτες κατέφθαναν από διάφορα μέρη του κόσμου να επισκεφθούν το σημείο όπου βαφτίστηκε ο  Ιησούς σύμφωνα με τις γραφές.

Τώρα όμως εδώ και καιρό ζητούν να πληρώνει εισητήριο όποιος θέλει να επισκέπτεται το άγιο προσκύνημα. Την πρόταση αυτή σύμφωνα με πληροφορίες αρνήθηκε ο ηγούμενος του μοναστηριού του Αββά Γεράσιμου με την πολλή σωστή  δικαιολογία ότι είναι προσκύνημα και όχι μουσείο.

Τις τελευταίες μέρες πολλά γεγονότα έχουν ανησυχήσει την αγιοταφική αδελφότητα η οποία προσπαθεί να προστατεύσει τα δικαιώματα του ορθόδοξου πατριαρχείου στην περιοχή.

Δυστυχώς όμως κατά τακτά χρονικά διαστήματα επεισόδια κυρίως σε μοναστήρια που βρίσκονται στις ερήμους και στα οποία υπάρχουν Έλληνες μοναχοί έχουν υποστεί ζημιές από φανατικούς αλλά και έχουν γίνει προσπάθειες να τους εξαφανίσουν. Πρόσφατα στο φρέαρ του Ιακώβου στην Σαμάρεια έπεσε θύμα  ο ηγούμενος του μοναστηριού , οποίος ξυλοκοπήθηκε και αυτήν την στιγμή βρίσκεται στο νοσοκομείο.

Όμως και σε άλλα ελληνορθόδοξα μοναστήρια οι μοναχοί έχουν πέσει στο παρελθόν θύματα ληστών κακοποιών με αποτέλεσμα να ζουν τραγικές στιγμές.

Στην έρευνα που ακολουθεί τις επόμενες μέρες θα διαβάσετε την κατάσταση που επικρατεί στα μοναστήρια μας και στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και γι ατη μάχη που δίνουν οι αγιοταφίτες να κρατήσουν ζωντανά τα κληροδοτήματά μας.

Συγκλονισμένος από τις καταστροφές ο γέροντας της Μονής Αββά Γερασίμου

Συγκλονισμένος από τις καταστροφές που αντίκρισε, μπαίνοντας το πρωί το μοναστήρι, δήλωσε στο BriefingNews, ο γέροντας της Μονής Αββά Γερασίμου του εν Ιορδάνη.

«Ήταν 16 άτομα και μπήκαν το βράδυ» δήλωσε ο γέροντας σε επικοινωνία μας μαζί του. «Δεν γνωρίζουμε πως μπήκαν. Είναι περίεργο, γιατί η περιοχή είναι πολύ καλά φυλασσόμενη, καθώς έχει γύρω - γύρω συρματοπλέγματα, αλλά και ναρκοπέδια», είπε και συνέχισε:

«Το πρωί ήρθαν εδώ ο γενικός πρόξενος και ο Πατριάρχης, οι οποίοι εξέφρασαν την απορία τους για το πώς πέρασαν στον χώρο αυτά τα άτομα. Τους τόνισαν μάλιστα ότι υπάρχει μία είσοδος και για να μπουν και εκείνοι στο χώρο γίνεται έλεγχος. Οι άγνωστοι λοιπόν, πως πέρασαν;».

Όσο για τις καταστροφές; «Έσπασαν το σταυρό του τρούλου, κάτι κάγκελα που έχει γύρω από τη Μονή, κατέστρεψαν κάτι πολύ παλιούς κηροστάτες, ενώ έκαψαν και την ελληνική σημαία».

Ποιοι ήταν αυτοί οι βέβηλοι;

«Ήταν σίγουρα κάποιοι φανατικοί. Μάλιστα ο στρατός μας, στους οποίους έδωσε το κλειδί της Μονής το πρωί για να μπουν μέσα, λέει ότι έπειτα πρέπει να πέρασαν στην Ιορδανία. Σε καμία περίπτωση δεν είναι το επίσημο κράτος. Και δεν τα λέω αυτά επειδή φοβάμαι. Έτσι είναι η αλήθεια.

Επίσης θα πρέπει να σημειώσω ότι η αστυνομία τους κυνηγά, αλλά βέβαια αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Ξαναλέω. Δεν είναι το επίσημο κράτος».

http://briefingnews.gr/orthodoxy/item/12127-patriarxeio-stavros

Οι 15 λόγοι που θα συμβεί το ευρωπαϊκό κραχ

Μπορεί οι Ευρωπαίοι να εμφανίζονται αποφασισμένοι να λύσουν το πρόβλημα της κρίσης χρέους, ωστόσο δεν είναι πλέον κρυφό στους αναλυτές και τους επενδυτές ότι με τις λύσεις που προτείνονται οδεύουμε ολοταχώς σε μία παταγώδη κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος χωρίς προηγούμενο...

Σύμφωνα με τους αναλυτές οι Ευρωπαίοι πήραν μία απόφαση που δεν έχει ξαναληφθεί από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποφάσισαν να αυστηροποιήσουν τόσο πολύ τα δημοσιονομικά κριτήρια, υπό το φόβο των σοβαρών κυρώσεων για τα απείθαρχα μέλη της ευρωζώνης, ενώ την ίδια ώρα απαγόρευσαν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προχωρήσει στο τύπωμα χρήματος ώστε να μην χρηματοδοτηθούν τα χρέη των κυβερνήσεων.

Χωρίς αμφιβολία τέτοιες λύσεις είναι γερμανικής εμπνεύσεως. Προτάσσουν τη σκληρή λιτότητα με κάθε κόστος, και με το ρίσκο το χρέος να φτάσει σε επίπεδα ρεκορ την ώρα που η οικονομία συρρικνώνεται.
Οι αναλυτές επισημαίνουν 17 σημάδια κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου ότι η παγκόσμια οικονομία οδεύει προς ένα χρηματοπιστωτικό κραχ.

1.Η μείωση των κρατικών δαπανών προκαλεί ταυτόχρονα επιβράδυνση της ανάπτυξης. Ήδη το είδαμε να συμβαίνει στην Ελλάδα, ενώ τώρα την ίδια πολιτική ετοιμάζονται να επιβάλλουν και στην υπόλοιπη Ευρώπη

2.Αφού οι ρυθμοί της οικονομίας κινδυνεύουν να πέσουν ανησυχητικά, η ανεργία θα κλιμακωθεί. Ήδη τα ποσοστά σε δέκα περίπου μέλη της ευρωζώνης έχουν ξεπεράσει το 10%, με απρόβλεπτες συνέπειες σε περίπτωση που επιστρέψουν σε υφεσιακό περιβάλλον.

3.Την ώρα που πολλές κυβερνήσεις δεν μπορούν να αποκαστήσουν το φθηνό δανεισμό τους, οι Γερμανοί, και άλλα ισχυρά κράτη, δείχνουν ότι «αρρωσταίνουν» σε οποιοδήποτε σχέδιο διάσωσης.

4.Ενώ θεωρητικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μπορεί να προχωρήσει στο τύπωμα χρήματος αγοράζοντας παράλληλα και κρατικό χρέος, οι Ευρωπαίο δεν θέλουν ούτε να το ακούν, με τον κίνδυνο διάσπασης της ευρωζώνης να είναι ολοένα και πιο κοντά.

5.Δεν είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι μέχρι το τέλος του επόμενου καλοκαιριού θα έχει ολοκληρωθεί η αναθεώρηση της ευρωπαϊκής συνθήκης. Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική, όπως άλλωστε την αποτύπωσε πριν από λίγες μέρες και η Αγκέλα Μέρκελ, αναφέροντας ότι η επίλυση της κρίσης χρέους θα πάρει πολλά χρόνια. Και οι αναλυτές απορούν... γιατί ο χρόνος τελειώνει.

6.Η Ευρώπη δεν διαθέτει κανέναν μηχανισμό κοινής έκδοσης ομολόγων, μεταφοράς κεφαλαίων και Υπουργείου Οικονομικών, ενώ και οι μηχανισμοί ESM και EFSF δεν διαθέτουν κάποιο σαφές θεσμικό πλαίσιο.

7.Κανένας δεν θέλει πια να δανείζει τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Δεκάδες ευρωπαϊκές τράπεζες βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο, ενώ την ίδια ώρα μόνο οι Κεντρικές Τράπεζες μπορούν να τους παράσχουν κάποια εργαλεία ρευστότητας.

8.Η πιστωτική επέκταση των ευρωπαϊκών τραπεζών έχει μειωθεί δραματικά, την ώρα που οι ίδιες προσπαθούν να ενισχύσουν σε ένα «εχθρικό περιβάλλον» τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας τους.

9.Οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι κυριολεκτικά φορτωμένες με κρατικά ομόλογα, τα οποία έχουν μετατραπεί σε τοξικά, εντείνοντας τον πανικό στην προσπάθεια τους να τα ξεφορτωθούν.

10.Οι αποδόσεις των ευρωπαϊκών κρατικών ομολόγων παραμένουν σε απίστευτα υψηλά επίπεδα, ενώ η ΕΚΤ έχει ξοδέψει περί τα 274 δις. δολάρια για να αποσυμπιέσει την αγορά

11. Οι αποδόσεις των ομολόγων γίνονται ολοένα και πιο σημαντικές αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2012 οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αναχρηματοδοτήσουν σημαντικό μέρος των ομολόγων που λήγουν.

12.Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν προβεί σε αυστηρές προειδοποιήσεις για τις επικείμενες υποβαθμίσεις που αναμένεται να υπάρξουν στην Ευρώπη

13.Οι μετοχές των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών τραπεζών σχεδόν έχουν καταρρεύσει

14.Ήδη έχουν φύγει σημαντικά κεφάλαια από τις ευρωπαϊκές τράπεζες, με πολλούς αναλυτές να έχουν αρχίσει να κάνουν λόγο για bank run

15. Την ώρα που η ύφεση είναι προ των πυλών, το νέο σύμφωνο που προτείνεται δένει τα χέρια των κυβερνήσεων αναφορικά με την αύξηση των κρατικών δαπανών ώστε να τονωθεί η ανάπτυξη

Η εξίσωση σύμφωνα με τους αναλυτές οδηγεί σε ένα συμπέρασμα: Ότι η Ευρώπη έχει πολύ μεγάλο πρόβλημα και η κατάληξη μόνο αισιόδοξη δεν θα είναι. Κι αυτό γιατί η εξίσωση έχει ως εξής:

Σκληρή λιτότητα + τοξικά επίπεδα κυβερνητικού χρέους + αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων + έλλειψη εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα + υπερμόχλευση των τραπεζικών ισολογισμών = Χρηματοπιστωτικό κραχ

Κόβουν μισθούς και συντάξεις και ο Παπακωνσταντίνου μοιράζει εκ ευρώ!!!! ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ?

 

Με ύφεση 6% και πρόβλεψη για το νέο έτος στο 3%, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου να που βρήκε περιθώριο να διαφημίσει την ανάπτυξη. Ή για να μιλάμε με μεγαλύτερη ακρίβεια την "αειφόρο ανάπτυξη".

Σε καιρούς λοιπόν όπου το συμμάζεμα του Κράτους είναι αναγκαίο, ο υπουργός Περιβάλλοντος προκήρυξε διαφημιστικό διαγωνισμό ύψους 2 εκατ. ευρών για την επικοινωνία της αειφόρου ανάπτυξης. Ο ανάδοχος θα διαχειριστεί το ποσό των 2 εκατ. ευρώ, για ένα διετές σχέδιο δράσης επικοινωνίας.

Υπενθυμίζεται ότι το ανωτέρω spec είχε προκηρυχθεί αρχικά τον περασμένο Μάϊο και η μοναδική συμμετοχή ήταν αυτή της Adel Saatchi & Saatchi. Ωστόσο, ο διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος τον περασμένο Οκτώβριο.

Θυμίζουμε ότι πρόσφατα το Πρώτο Θέμα αποκάλυψε ότι η ΔΕΗ, της οποίας πολιτικός προϊστάμενος είναι ο κ. Παπακωνσταντίνου, προχώρησε σε διαγωνισμό ύψους 12 εκατ. ευρώ με διαφημιστικό αντικείμενο, παρόλο που πρόκειται, ουσιαστικά, για ένα μονοπώλιο στην αγορά.

Και οι σχετικές πληροφορίες κάνουν λόγο για ιδιαίτερο ενδιαφέρον που επέδειξε σχετικά με την προώθηση του συγκεκριμένου διαγωνισμού το γραφείο του υπουργού.

Η μεγάλη ληστεία της Ελλάδoς. Πως και τι έγινε. Συγκλονιστικό άρθρο!!

Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες.
«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος τηςοικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».
«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει. «Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότι στην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.
Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του – όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα – Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚ ΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία. Επειδή μάλιστα γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.


Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος, επηρεασμένος από τη σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στη βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ «κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή». Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγουςνα καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τι θέλει να ακούσει ο ακροατής.
«Ύστερα», γράφει ο Στάμος Ζούλας, «ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο». Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας»[1]. Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει, την πρώτη περίοδο, το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.


Η δημιουργία των μηχανισμών

Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στη χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου «κράτους της δεξιάς». Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.

Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα, αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.

Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της «καμένης γης», για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. 

Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισ. δολάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισ. δολάρια από κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985[2]. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στη χώρα ούτε ένα έργο! Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!

Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται. Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το «Κίνημα» του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.

Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει τη δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρώνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στη δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε Επίκαιρα του Γιάννη Πουρνάρα.

Συγκλονιστικά και απολύτως ηλεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη του Oικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005[3], ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση – χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτωριανούς της «Αλλαγής».

Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για «επαχθή χρέη» και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι – κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου.

Αριθμοί και γεγονότα

Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του «εκπροσώπου του λαού». Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι’ αυτό, «επαχθή χρέη» υπάρχουν και αναγνωρίζονται μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει. Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση «επαχθούς χρέους» την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι’ αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του «επαχθούς χρέους» προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί. Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ. Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν. 

Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ. Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νικολάου Θέμελη, υπουργού Προεδρίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο "Τον δρόμον τετέλεκα" [4]. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στη δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισ. δραχμές την εποχή εκείνη. Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως «επαχθές», όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό «επαχθές χρέος» και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Όλος αυτός ο εσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών. Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν. 

Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο «οραματίζονται» κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.

[1] Στάμος Ζούλας, Όσα δεν έγραψα…, Καστανιώτη, Αθήνα 2003, σ. 96.
[2] Το καλοκαίρι του 1985 η χώρα έφθασε στο χείλος της κατάρρευσης, όπως περιέγραψε ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Δ. Χαλικιάς. Βλ. τη μαρτυρία του σε συνέντευξη στον Π. Βασιλόπουλο (Οικονομικός Ταχυδρόμος, 8.1.1988), η οποία παρατίθεται στο σχετικό άρθρο μου «Από το 1985 προβλεπόταν η πτώχευση», που είναι διαθέσιμο στο http://tiny.cc/j3jax
[3] Δημήτρης Λ. Στεργίου, Το πολιτικό δράμα της Ελλάδος 1981-2005, Παπαζήση, Αθήνα 2005.
[4] Νικόλαος Θέμελης, Τον δρόμον τετέλεκα, Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1998.


*Το άρθρο δημοσιεύεται στο τεύχος Νοεμβρίου 2011 της Athens Review of Books, και έχει τίτλο «Η μεγάλη ληστεία». Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος.
Πηγή

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ;

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*

Τα κυρίαρχα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης βομβαρδίζουν καθημερινά την κοινή γνώμη με το στερεότυπο μιας Ελλάδας- μεταμοντέρνας Ψωροκώσταινας, που δεν παράγει τίποτα, είναι αναγκασμένη να τείνει διαρκώς το καπέλο του ζητιάνου στους δανειστές της για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, επομένως δεν της μένει καμιά επιλογή παρά να σφίγγει διαρκώς το ζωνάρι και να υπακούει αγόγγυστα στους όποιους όρους των Γερμανών. Το ίδιο στερεότυπο έρχεται να στηρίξει την ιδεολογική τρομοκρατία για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, που εμφανίζεται περίπου ως επιστροφή στη Λίθινη Εποχή, αφού μια Ελλάδα που δεν θα παράγει τίποτα και δεν θάχει να δανειστεί κι από κανένα, δεν θα μπορεί να εισάγει ούτε τρόφιμα, ούτε πετρέλαιο και θα πρέπει να επιβιώσει ως έθνος τροφοσυλλεκτών, που θα φοράνε προβιές και θα ζεσταίνονται γύρω από τη φωτιά.

Αφήνουμε στην άκρη τον προβληματισμό αν ακόμη κι αυτή η προοπτική είναι περισσότερο ζοφερή από την εγγυημένη βεβαιότητα των μνημονίων, των μεσοπρόθεσμων και των μακροπρόθεσμων να μετατραπούμε σε έθνος κανιβάλων, που θα τρώνε ο ένας τις σάρκες του άλλου με έπαθλο την απλή επιβίωση. Για οικονομία της συζήτησης ας δεχτούμε ότι «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» από τον καπιταλισμό και τη συμμετοχή στην ευρωζώνη (που καταστρέφει τον παραγωγικό, βιομηχανικό και αγροτικό ιστό) κι ας δούμε τι λέει η ψυχρή λογική των αριθμών.

Η σημερινή Ελλάδα, με όλα της τα χάλια, παράγει πλούτο αξίας 232 δις ευρώ το χρόνο. Τόσο ήταν το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας το 2010, σύμφωνα με τη Eurostat. Ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στην προνομιούχα λέσχη των αναπτυγμένων χωρών, έρχεται 31η ανάμεσα σε 183 χώρες του κόσμου και 16η μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όχι κάτι εξαιρετικό, πάντως αρκετά μακριά από την εποχή του ρόπαλου και του ακόντιου. Ας πάρουμε λοιπόν αυτά τα στοιχεία ως βάση αναφοράς, ξεχνώντας την απότομη πτώση του ΑΕΠ για τρία συνεχή χρόνια λόγω Δρακόντειων μέτρων και λησμονώντας προς το παρόν τι θα μπορούσε να συμβεί αν οι άνεργοι εύρισκαν δουλειά κλπ.
Το ΑΕΠ μιας χώρας είναι το άθροισμα τεσσάρων συνιστωσών: Ιδιωτική κατανάλωση των νοικοκυριών (ένα πολύ χονδρικό μέτρο για την τάξη μεγέθους του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μετά από φόρους, εισφορές κλπ)- Επενδύσεις παγίου κεφαλαίου (ιδιωτικές και κρατικές)- Κρατική κατανάλωση (λειτουργικές δαπάνες του κράτους)- Εξαγωγές μείον εισαγωγές (δηλαδή, εμπορικό πλεόνασμα ή έλλειμμα). Στην Ελλάδα, η ιδιωτική κατανάλωση κάλυπτε το 2010 το 75,4% του ΑΕΠ. Επομένως το πραγματικό, διαθέσιμο για κατανάλωση εισόδημα των Ελλήνων ήταν 173,889 δις ευρώ.
Βεβαίως, το ΑΕΠ δεν μοιράζεται, έστω και πολύ άνισα, σε όλους τους κατοίκους της χώρας. Υπάρχουν τα παιδιά, οι νοικοκυρές, οι άνθρωποι που για το άλφα ή βήτα λόγο δεν δουλεύουν αλλά και δεν ψάχνουν για δουλειά και οποίοι συγκαταλέγονται (μαζί με τους συνταξιούχους) στον μη ενεργό οικονομικά πληθυσμό (4.385.584 άτομα).
Υποθέτουμε, απλά για αποκτήσουμε μια πρώτη, εντελώς χονδρική ιδέα, ότι όλοι οι απασχολούμενοι έχουν το ίδιο πραγματικό εισόδημα, το ύψος του οποίου μένει να προσδιοριστεί. Επίσης υποθέτουμε (και θα δούμε στην πορεία αν “βγαίνουμε” ή όχι) ότι το κράτος εγγυάται για καθέναν από τους 793.685 ανέργους καθαρό μηνιαίο εισόδημα 900 ευρώ, χωρίς προϋποθέσεις και χρονικούς περιορισμούς (σήμερα το επίδομα του ΟΑΕΔ, που δίνεται υπό προϋποθέσεις και το πολύ για 12 μήνες είναι 461 ευρώ το μήνα μικτά συν 10% αύξηση για κάθε προστατευόμενο μέλος της οικογένειας). Επιπλέον, υποθέτουμε ότι όλα τα άτομα ηλικίας 65 ετών (1.873.243) έχουν δικαίωμα σύνταξης, και εξασφαλίζουν ειόδημα 1.500 ευρώ καθαρά κατά μέσον όρο (σήμερα η κατώτατη σύνταξη του ΙΚΑ είναι 487 ευρώ μικτά και η τρόικα θέλει να το κατεβάσει στα 350, αυξάνοντας το όριο συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, ενώ η μέση σύνταξη των τριών ασφαλιστικών ταμείων που καλύπτουν την πλειονότητα των συνταξιούχων- ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ- είναι 770 ευρώ μικτά). Τέλος, υποθέτουμε το ίδιο εισόδημα, κατά μέσον όρο 1.500 ευρώ, για τους 55.192 συνταξιούχους κάτω των 65 ετών.
Με αυτά τα δεδομένα, το συνολικό, ετήσιο καθαρό εισόδημα των συνταξιούχων ανέρχεται σε 43,621 δις ευρώ και των ανέργων σε 5,534 δις ευρώ. Αν αφαιρέσουμε αυτά τα ποσά από τα 173,889 δις που είναι το συνολικό καθαρό εισόδημα του πληθυσμού, μας μένουν για το σύνολο των απασχολούμενων (μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων, εργοδοτών) 124,734 δις. Αν αυτό το διαιρέσουμε με το πλήθος των απασχολούμενων 15- 65 ετών (αφαιρώντας τους περίπου 78.000 εργαζόμενους άνω των 65 ετών που πρέπει να συνταξιοδοτηθούν, όπως υποθέσαμε), μας δίνει ένα καθαρό, κατά κεφαλήν εισόδημα 30.959 ευρώ το χρόνο ή 2.580 το μήνα. Σημειωτέον ότι σήμερα ο κατώτατος μισθός είναι στα 751 ευρώ μικτά στον ιδιωτικό τομέα, για δε τους νέους απασχολούμενους και τους εργαζόμενους με επιχειρησιακές συμβάσεις 601 ευρώ, ενώ στο δημόσιο είναι 780 ευρώ μικτά.
Ανακεφαλαιώνουμε: Δεν κάναμε καμία υπόθεση για αλλαγή των κοινωνικών σχέσεων στην Ελλάδα (οι καπιταλιστές παραμένουν καπιταλιστές, οι εργάτες εργάτες, οι νοικοκυρές νοικοκυρές, οι άνεργοι άνεργοι κλπ). Επομένως, δεν μιλήσαμε για την επίλυση των θεμελιωδών προβλημάτων των εργαζομένων, αλλά μόνο για καταπραϋντικά μέτρα στο πλαίσιο του συστήματος. Και τι βρήκαμε; Ότι η σημερινή Ελλάδα, με όλα τα χάλια της, «αντέχει» να δίνει εισόδημα 2.580 ευρώ το μήνα σε κάθε απασχολούμενο, 900 ευρώ σε κάθε άνεργο και 1.500 σε κάθε συνταξιούχο. Αυτό σημαίνει ότι μια μέση τετραμελής οικογένεια με ένα ζευγάρι απασχολούμενων, ένα μικρό παιδί και ένα μεγαλύτερο στην ανεργία θα είχε εισόδημα 6.060 ευρώ το μήνα, ενώ ένα ζευγάρι ηλικιωμένων άνω 65 ετών θα ζούσε με 3.000 ευρώ το μήνα κατά μέσον όρο. Η μόνη προϋπόθεση είναι ότι θα πραγματοποιηθεί μια δραστική αναδιανομή εισοδήματος και, βέβαια, ότι θα αντιμετωπιστεί αποφασιστικά το εθνικό σπορ της ελληνικής αστικής τάξης, η φοροδιαφυγή (ενδεικτικά, μόλις το 3,1% των νοικοκυριών δηλώνει ετήσιο, ακαθάριστο οικογενειακό εισόδημα άνω των 65.000 ευρώ και μόλις 1.3% άνω των 100.000 ευρώ).
Με τέτοια εισοδήματα, η Ελλάδα θα μπορούσε να εξυπηρετεί και ολόκληρο το εμπορικό της έλλειμμα (εισαγωγές- εξαγωγές), το οποίο περιλαμβάνεται στο ΑΕΠ. Ας σημειωθεί ότι οι λογαριασμοί μας είναι μάλλον “τσιγκούνικοι” και ότι το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθώς στις ιδιωτικές δαπάνες δεν υπολογίζονται τα ποσά που επενδύονται από τα νοικοκυριά (π.χ. με στεγαστικά δάνεια). Όπως και ότι δεν υπολογίζεται στο ΑΕΠ η οικιακή παραγωγή (π.χ. των αγροτών), η ανταλλαγή μεταξύ νοικοκυριών σε είδος και ό,τι παράγεται μεν, αλλά δεν μπαίνει στον κύκλο της εμπορευματικής κυκλοφοράς.
Φυσικά, η ισοκατανομή του πραγματικού εισοδήματος είναι αδύνατη. Ας υποθέσουμε ότι η αναλογία του συνολικού εισοδήματος του πλουσιότερου 20% των απασχολούμενων προς το φτωχότερο 20% είναι 4.2:1- δηλαδή, όσο στη σημερινή Γερμανία και Γαλλία (στην Ελλάδα με τις μεγαλύτερες ανισότητες είναι 6:1). Τότε, το φτωχότερο 20% θα κυμαινόταν γύρω από τα 1.000 ευρώ το μήνα ανά άτομο και το πλουσιότερο γύρω από τα 4.200, πάντα κατά μέσον όρο, με το υπόλοιπο 60% να κυμαίνεται γύρω από τα 2.600 ευρώ το μήνα. Ακόμα κι έτσι, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα από σήμερα, που, σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών, το 33% των νοικοκυριών (όχι των ατόμων, των νοικοκυριών!) έχει ακαθάριστο ετήσιο εισόδημα κάτω των 10.000 ευρώ, δηλαδή κάτω από 833 ευρώ το μήνα και το 63.5% των νοικοκυριών έχει ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα κάτω των 20.000 ευρώ, δηλαδή κάτω των 1.666 ευρώ το μήνα.
Επομένως είναι απολύτως ρεαλιστικό, ακόμη και με τις σημερινές τρομερά δύσκολες συνθήκες που έχει δημιουργήσει η ολιγαρχία και οι ξένοι σύμμαχοί της, από αύριο κιόλας, να εξασφαλίζει ο μεγάλος όγκος των απασχολουμένων και των συνταξιούχων πολύ μεγαλύτερες απολαβές από τις σημερινές, και μάλιστα με ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας που θα εγγυάται ότι ακόμη κι αν μείνει κανείς άνεργος για μεγάλο διάστημα, θα συνεχίζει να παίρνει ένα επίδομα που θα του εξασφαλίζει αξιοπρεπή ζωή.
Προφανώς, το πρόβλημα δεν είναι αριθμητικό- λογιστικό, αλλά ταξικό- πολιτικό. Μια τεράστια αναδιανομή εισοδήματος της τάξης που αναφέρουμε και ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας που θα μείωνε κατά πολύ τον τρόμο της απόλυσης και της ανεργίας δεν θα το δεχόταν η αστική τάξη παρά μόνο με το πιστόλι του λαϊκού κινήματος στον κρόταφο, καθώς θα ανατίναζε τις βάσεις της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Άλλωστε, αν το εργατικό κίνημα ήταν τόσο δυνατό ώστε να επιβάλει μια τέτοια λύση, ασφαλώς και δεν θα σταμάταγε στη μέση του δρόμου (αλλά και η ίδια η αστική τάξη δεν θα ανεχόταν για πολύ μια τέτοια κατάσταση, η οποία θα έθετε γρήγορα επί τάπητος το πρόβλημα της εξουσίας). Επομένως, το μοντέλο που περιγράψαμε είναι καθαρά ιδεατό- ικανό όμως, πιστεύουμε, να καταδείξει την ιδεολογική αγυρτεία των απολογητών της αιώνιας λιτότητας.
*Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ 11/12/11
http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5854:papakon-peina-misthoi&catid=71:dr-kinitopoiisis&Itemid=278